Wietnam - powrót

   
     
  Wietnam jest państwem Azji Południowo-Wschodniej, rozciągającym się wzdłuż wybrzeży Morza Południowochińskiego. Jego geografię malowniczo przyrównuje się do dwóch miseczek ryżu (rozległe, żyzne delty rzek na północy i południu kraju) zawieszonych na bambusowym pręcie (pasmo gór Annamskich).  
     
  WALUTA I ORIENTACYJNE CENY  

1 USD = 16360 Dong Wietnamskich (VND) (luty 2012). Wymiany pieniędzy można dokonać w każdym banku, proponujemy poszukanie banku, w którym kurs jest najlepszy. W kantorach można również wymienić walutę, w Wietnamie są dłużej otwarte niż banki. Bankomaty znajdują się jedynie w dużych miastach, a ich ilość jest niewielka. Akceptowane są najpopularniejsze karty płatnicze i kredytowe.

     
  KLIMAT / KIEDY JECHAĆ  
 

Wietnam Północny (cztery pory roku – podobny układ jak w Polsce). Wiosna i jesień są najlepsze. Jest wtedy najmniej wilgotno, temperatura waha się w okolicach 20-28 stopni. Lato – gorące i wilgotne. Temperatury dochodzą do 40 stopni, a wilgotność potrafi przekroczyć 100%. Zima – zimna i wilgotna. Temperatury w Hanoi spadają do 10 stopni, a w rejonach górskich do zera. Przy wilgotności 90% jest naprawdę chłodno! Wietnam Południowy (dwie pory roku). Pora Sucha – od grudnia do maja. Gorąco, ale relatywnie sucho (ok. 50% wilgotności). Bardzo mało opadów. Polecam ten okres! Pora deszczowa – od czerwca do listopada. Od lipca do października deszcz pada praktycznie codziennie. Przy odrobinie szczęścia może być nieco więcej dni bez deszczu.

 
     
  JĘZYK  
  Język urzędowy: wietnamski, w użyciu również francuski i języki mniejszości narodowych.  
     
  CZAS
  GMT +7.00  
     
  KUCHNIA  
  Kuchnia wietnamska jest kuchnią charakteryzującą się trzema podstawowymi produktami ryżem, makaronami (sojowymi, ryżowymi, maniokowymi) oraz różnorodnymi sałatkami z warzyw surowych jak i kiszonych. Kuchnia wietnamska ostrożnie przyjmowała nowinki pojawiające się w kuchni światowej. Jedynie z kuchni chińskiej zaczerpnęła gotowanie dań w woku oraz jedzenie pałeczkami. Wietnamczycy jedzą dania duszone oraz gotowane na parze, używają do nich najczęściej sos rybny. Sos rybny do dziś jest robiony przez mieszkańców wsi, ryby układają w beczkach, posypują solą a gdy sfermentują wykładają je na słońce. Im dłużej leżą na słońcu tym sos jest lepszy. Wietnamczycy pielęgnują swoje tradycje kulinarne, dlatego też przez wieki ich kuchnia nie uległa większym zmianom. Kuchnię wietnamską można podzielić na trzy główne rejony : Sajgon, Hue i Hanoi. W każdym rejonie podawane dania maja inny wygląd oraz smak. W kuchni tej jest zwyczaj podawania wielu dań na jeden posiłek. Podstawowym daniem, które powinno znaleźć się na stole jest zupa np. bambusowa, pho (z makaronem ryżowym), zupa z tofu, ślimaków, boczku a w regionie Kinh Bac podawana jest zupa z zielonych bananów. Wietnamczycy lubią również słodycze, które podawane są głównie po posiłku jako deser (che). Podawane są suszone owoce, między innymi lotosu gotowane w cukrze, miąższ kokosu. Na wielkie uroczystości rodzinne pieczone są ciasteczka z mąki ryżowej tzw. suse.  
     
  ZDROWIE  
  Obecnie nie ma informacji o występowaniu jakiejkolwiek epidemii. WHO zaleca szczepienia na żółtaczkę typu A i B, dur brzuszny, encefalitis, dengę i tężec. Osoby przybywające z krajów zagrożonych epidemiologicznie mają obowiązek poddania się kontroli oraz muszą wypełnić formularze zdrowotne na przejściu granicznym. Ponadto muszą przedstawić świadectwa szczepień: dzieci powyżej 1 roku przybywające z terenów zagrożonych żółtaczką oraz osoby przybywające z terenów zagrożonych epidemiami. Generalnie poziom opieki medycznej w Wietnamie zdecydowanie odbiega od standardów europejskich. W dużych miastach (Ho Chi Minh, Hanoi) czynne są prywatne kliniki medyczne, w których poziom usług medycznych jest na zdecydowanie wyższym poziomie, lecz koszt pobytu w nich jest bardzo wysoki. Za konsultację medyczną trzeba zapłacić ok. 80 USD. W związku z tym zaleca się wykupienie ubezpieczenia, które pokryje koszty transportu do kraju w przypadku hospitalizacji.  
     
  PAMIĄTKI  
  Przedmioty z laki, macicy perłowej i szlachetnego drewna, jedwab, ubrania.  
     
  TRANSPORT I KOMUNIKACJA  
  Władze wietnamskie nie uzna­ją polskiego prawa jazdy. Możliwe jest uzyskanie wiet­namskiego prawa jazdy na podstawie polskiego. Podróż z Północy na Południe odbywa się właściwie tylko jedną drogą (droga krajowa nr 1). Alternatywną drogą jest droga numer 2 – właściwie nieprzejezdna – cały czas pokryta lawinami błotnymi (przejazd możliwy jest tylko fragmentami – w południowym Wietnamie). Drogi są względnie proste, ale bardzo zatłoczone. Zasady ruchu drogowego pozostawiają wiele do życzenia. Średnia prędkość poruszania się: po mieście – 40km/h. W godzinach szczytu – 30km/h. Poza miastami – na głównych drogach do 120km/h – kierowcy jeżdżą tu jak szaleni! Na drogach bocznych i piaszczystych to 50-60km/h.  
     
  WTYCZKI ELEKTRYCZNE I NAPIĘCIE  

Elektryczność: 220V / 50 Hz

     
  ŚRODKI OSTROŻNOŚCI  
 

Wietnam jest krajem stosunkowo bezpiecznym. Nie odnotowuje się tu ryzyka ataków terrorystycznych czy zbrojnej napaści. W Hanoi oprócz kradzieży kieszonkowych inne przypadki przestępstw tzw. pospolitych należą do wyjątków (choć np. w Ho Chi Minh zagrożenie przestępczością pospolitą jest większe).

 
     
  WAŻNE INFORMACJE DODATKOWE  

Obywatele polscy zamierzający odwiedzić Wietnam obowiązani są mieć ważny dokument podróży oraz wizę uprawniającą do wjazdu na terytorium tego kraju. W zależności od celu wjazdu wydawane są wizy jednokrotne lub wielokrotne z okresem ważności do 12 miesięcy. O wizę do Wietnamu można ubiegać się w urzędach konsularnych tego kraju. Otrzymanie jej na granicy państwa możliwe jest w przypadku przyjazdu na pogrzeb członka rodziny lub odwiedzin ciężko chorego członka rodziny, pod warunkiem że przyjazd nastąpił z kraju, w którym Wietnam nie ma placówki dyplomatycznej. Pozwolenie na pobyt wystawia Urząd Kontroli Ruchu Granicznego na przejściu granicznym. Może ono zostać odebrane lub jego termin ważności może zostać skrócony w razie naruszenia prawa lub niezgodności faktycznego celu pobytu z deklarowanym.