Ukraina - powrót

Lwów położony na Wyżynie Podolskiej, nad brzegami Pełtwi jest najważniejszym miastem zachodniej Ukrainy. Najwyższym punktem Lwowa jest Wzgórze Zamkowe (na wysokości 409 m nad poziomem morza) i położony tam Zamek Wysoki, z którego roztacza się piękny widok na historyczne Stare Miasto i charakterystyczne zielone kopuły kościołów. Lwów został założony ok. 1250 roku przez króla Daniela Halickiego i nazwany tak na cześć jego syna Lwa. Początkowo znajdowała się tu stolica Rusi Halicko-Włodzimierskiej. W 1340 roku przeszedł pod panowanie Polski, a w roku 1356 król Kazimierz III lokował miasto na prawie magdeburskim. W okresie przynależności do Rzeczpospolitej Polskiej Lwów był stolicą województwa ruskiego. W XVII wieku Lwów przeżył najazd Szwedów, Węgrów, Kozaków, Turków, Tatarów i Rosjan, jednakże, świetnie ufortyfikowany, za każdym razem opierał się najeźdźcom. Po pierwszym rozdziale Polski (1772) stał się stolicą Galicji. Upadek Monarchii Habsburskiej i koniec I Wojny Światowej spowodowały, że Lwów stał się przedmiotem sporów pomiędzy Polakami a Ukraińcami. W okresie międzywojennym Lwów był trzecim co do wielkości, po Warszawie i Łodzi, miastem w Polsce i stolicą województwa lwowskiego.