Polska pn-wsch- powrót

W hitlerowskim obozie Treblinka zginęły dziesiątki tysięcy niewinnych osób. Najwięcej ludzi zginęło z głodu, wyczerpania fizycznego (więźniów obozu zmuszano do nieludzkiego wysiłku), wiele osób rozstrzelano. Człowiek oraz jego śmierć nie miały tam praktycznie żadnej wartości dla niemieckich SS-manów. Na terenie zbiorowej eksterminacji panowały twarde zasady, a porządku pilnowali przeszkoleni strażnicy. Tylko nielicznej grupie więźniów udało się uciec z obozu, reszta została zgładzona. Treblinka I - taką nazwę nadano karnemu obozowi pracy, który powstał w 1941 roku, a punktem zapalnym i tym samym powodem powstania tego miejsca był atak Niemiec na Związek Radziecki. Z kolei obóz Treblinka II był obozem zagłady, powstał w 1942 i istniał do 1943 roku. Więźniowie, którzy byli transportowani do Treblinki II musieli oddać strażnikom wszystkie swoje rzeczy, po czym kierowano ich do obozu, a tak naprawdę - prosto do komór gazowych. Po dokonaniu procesu zagłady odbywała się kremacja zwłok.